ในระบบการผลิตซีเมนต์และการจัดการวัสดุหลากหลายทั่วยุโรปและอเมริกาเหนือ การกั้นซิลโอยังคงเป็นปัญหาที่ต่อเนื่องโดยเฉพาะอย่างยิ่งในสภาพที่เกี่ยวข้องกับผงละเอียดและความชื้นที่เปลี่ยนแปลงปัญหาทั่วไปคือสะพาน, ผ่าตัดหนู, และการปล่อยที่ไม่สม่ําเสมอทั้งหมดนี้อาจทําลายความมั่นคงของกระบวนการ

การแก้ไขการสั่นสะเทือนจากการกระแทกแบบปนูเมทิก เช่น เครื่องสั่นสะเทือนแบบพิสตัน หรือหมัดบทความนี้ประเมินความเหมาะสมของพวกเขาจากมุมมองโครงสร้างและการใช้งาน.

ซีเมนต์และผงคล้าย ๆ กันมักแสดงให้เห็นว่า:

• การกระจายขนาดอนุภาคที่กว้าง
• ความรู้สึกต่อความชื้นที่นําไปสู่การบด
• ความกระแทกภายในสูง

ความเสี่ยงของการกั้นเพิ่มขึ้นภายใต้:

• ความชื้นสูงหรืออุณหภูมิที่เปลี่ยนแปลง
• ระยะเวลาการเก็บรักษาที่ยาวนานที่ทําให้เกิดการบด
• การออกแบบ Hopper ที่ไม่เหมาะสมหรือความหยาบของพื้นผิว

• การสร้างคานที่มั่นคง (สะพาน)
• ช่องทางการไหลของพื้นที่ (การจับหนู)
• การออกของน้ําไม่ปกติหรือหยุด

เครื่องสั่นสะเทือนชนิดปนูเมทิกทํางานโดยใช้อากาศดันเพื่อขับเคลื่อนพิสตองหรือหมัก, ส่งแรงกระแทกระยะเวลาไปยังผนังของไซโล:

• กระแทกทันที ทําลายท่อของวัสดุ
• การทํางานระยะยาวหลีกเลี่ยงการแยกวัสดุ
• เป้าหมายพลังงานมุ่งเน้น ความอุดตันที่หนัก

เมื่อเทียบกับการสั่นสะเทือนต่อเนื่อง (ตัวอย่างเช่น หมุนเวียนหรือชนิดลูกกลม) สั่นสะเทือนแรงกระแทกมีประสิทธิภาพมากกว่าสําหรับการสะสมวัสดุที่แข็งแรง.

การออกแบบของเครื่องสั่นสะเทือนอากาศที่แตกต่างกัน มีจุดประสงค์ที่แตกต่างกัน

เหมาะสําหรับ:

• การอุดตันที่รุนแรงหรือซ้ํา
• ขาวความหนาแน่นสูง เช่น ซีเมนต์
• ความต้องการในการทําความสะอาดระยะสั้น

เหมาะสําหรับ:

• การรักษาการไหลของวัสดุที่คงที่
• การป้องกันการสะสมเล็ก ๆ น้อย ๆ
• การสนับสนุนระบบการประมวลผลต่อเนื่อง